Μελισσοκομικοί χειρισμοί Νοεμβρίου

Από τον προηγούμενο ήδη μήνα, θα πρέπει ο μελισσοκόμος να έχει φροντίσει ώστε τα μελίσσια να εκμεταλλευτούν τις ανθοφορίες του φθινοπώρου, να εκτρέψουν γόνο προκειμένου να ανανεωθεί ο πληθυσμός του μελισσιού. Οι νέες «φθινοπωρινές» μέλισσες έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και είναι αυτές που θα φροντίσουν για την επιβίωση του μελισσιού κατά τη διάρκεια του χειμώνα καθώς και για την είσοδο στην παραγωγική περίοδο μόλις η περιοχή, η εποχή και οι θερμοκρασίες το επιτρέψουν.
Τα μελίσσια αν δεν έχουν ήδη μεταφερθεί μεταφέρονται στον τόπο διαχείμασης.
Τοποθετούνται σε μέρος τέτοιο ώστε να εκμεταλλεύονται την ηλιοφάνεια του χειμώνα κατά το μέγιστο δυνατό και να προστατεύονται από τους τοπικούς ανέμους και τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Ανάλογα πάντα με την περιοχή και τις καιρικές συνθήκες, την περίοδο αυτή το μελίσσι «ξεγονεύει» και είναι η κατάλληλη εποχή για θεραπεία ενάντια στη βαρρόα.
Εκτός από τη θεραπεία γίνεται την εποχή αυτή και προσεκτική επιθεώρηση γενικά της κατάστασης κάθε κυψέλης για να διαπιστωθεί η δυναμικότητα της κυψέλης και η δυνατότητα ασφαλούς «ξεχειμωνιάσματος».
Με τη πτώση της θερμοκρασίας, περιορίζουμε την είσοδο της κυψέλης με «πορτάκια» για να αποφύγουμε την εισβολή εχθρών (π.χ. ποντίκια) και ψυχρού αέρα. Όταν η θερμοκρασία πέσει σημαντικά οι μέλισσες ησυχάζουν και σχηματίζουν «μελισσόσφαιρα» για να μπορέσουν να διατηρήσουν εσωτερικά τη θερμοκρασία που απαιτείται. Στη φάση αυτή είναι σημαντικό, με τη σωστή διάταξη των πλαισίων, κοντά στη μελισσόσφαιρα, να υπάρχει διαθέσιμη τροφή. Η απειλή του χειμώνα στην ουσία είναι η λιμοκτονία και όχι το ψύχος.

Διαβάστε περισσότερα "Μελισσοκομικοί χειρισμοί Νοεμβρίου"

Μελιτοφορίες - Ανθοφορίες

Μελιτοφορίες - Ανθοφορίες
Η παρουσίαση των ανθοφοριών και μελιτοφοριών είναι ένα μεγάλο εγχείρημα από πλευράς όγκου πληροφοριών διότι στον Ελλαδικό χώρο έχουμε μια πάρα πολύ πλούσια αυτοφυή βλάστηση που το μεγαλύτερο μέρος της αποτελεί πηγή μελιού και γύρης των μελισσιών. Γι' αυτό θα παρουσιάσουμε τα σημαντικότερα φυτά (αυτοφυή ή καλλιεργούμενα) υπό το πρίσμα της μελισσοκομικής νομής, δηλαδή τα φυτά που εν δυνάμει μπορούν να μας δώσουν σημαντικές ποσότητες μελιού ή γύρης.
Η παρουσίαση αυτή θα γίνει χρονικά για να μας δώσει μια εικόνα για τις πιθανές μεταφορές μελισσοσμηνών σ' αυτές. Θα πρέπει όμως να γίνει σαφές ότι η αναφορά της ανθοφορίας ή μελιτοφορίας δεν συνεπάγεται τη χρονική μοναδικότητα της. Αυτό συμβαίνει γιατί πρωτεύων ρόλο στο χρόνο ανθοφορίας ή μελιτοφορίας (εκτός της φωτοπεριόδου) έχουν:

1. Το γεωγραφικό πλάτος και μήκος που αναφερόμαστε (ηπειρωτική ,παραθαλάσσια, νησιωτική, βόρεια, κεντρική ή νότια περιοχή)
2. Το υψόμετρο της συγκεκριμένης περιοχής
3. Το μικροκλίμα, που είναι ένα πολύπλοκο σύστημα θερμοκρασιακών μεταβλητών (ηλιοφάνεια, ένταση ανέμων κ.λ.π.), μορφολογίας του εδάφους, βροχοπτώσεων και άλλων παραγόντων.
4. Ο καιρός της εκάστοτε χρονιάς.

Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι η ανάγνωση και πολύ περισσότερο η «χρονική μετάφραση» των ανθοφοριών ή μελιτοφοριών πρέπει να γίνει με προσοχή και σύμφωνα με τις προσωπικές παρατηρήσεις του κάθε μελισσοκόμου (π.χ. το ανοιξιάτικο ρείκι ανθίζει από τα τέλη Γενάρη στις νότιες περιοχές ως το Μάιο στις πιο βόρειες και ανάλογα με τις βροχοπτώσεις μπορεί να είναι εκμεταλλεύσιμο ή όχι. Επίσης σε μια πλαγιά που έχει 17 ρίζες με ρείκι δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε για νομή).Συντμήσεις : Ν = Νέκταρ, Γ = Γύρη, Μ = Μελίτωμα ΧΕΙΜΩΝΑΣ

• Μουσμουλιά (Eriobotriga japonica) (Ν+Γ) (Δεκέμβριος)
  Δίνει πολύ αραιό νέκταρ και ίσως τα μελίσσια να ταλαιπωρούνται πολύ για την εποχή αυτή.
• Ξυνίδα (Oxalis acetosella) (Ν+Γ) (Νοέμβριος - Μάρτιος)
  Πολύ σημαντικό φυτό για την πρώιμη ανάπτυξη στις νότιες περιοχές. Αυτοφύεται κυρίως στους ελαιώνες.
• Αμυγδαλιά (Prunus dulcis) (Ν+Γ) (Ιανουάριος - Μάρτιος).
  Όταν ο καιρός είναι καλός αναπτύσσει πάρα πολύ καλά τα μελίσσια.
• Πεύκο (Pinus hallepensis) (Μ) (Δεκέμβριος - Φεβρουάριος)
  Δίνει μελίτωμα όλο το χειμώνα αλλά δύσκολα μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε, λόγω της κατάστασης των μελισσιών την εποχή αυτή. Στις νότιες περιοχές αντικαθιστά τα χειμωνιάτικα ζαχαροζύμαρα, οχι όμως σε σημείο που να επιλέγουμε μεταφορές στα Πευκοδάση

 ΑΝΟΙΞΗ

• Ανοιξιάτικο ρείκι (Erica albor) (Ν+Γ) (Ιανουάριος - Μάιος)
  Πολύ σημαντικό φυτό για ανάπτυξη αλλά και για πρώιμους τρυγητούς.
• Φασκόμηλα (Salvia pratensis, Salvia alutionosa, Salvia officinalis) (Ν+Γ) (Μάρτιος - Μάιος)
  Υπάρχουν πολλά είδη στον Ελλαδικό χώρο. Δίνουν πολύ καλή ανάπτυξη αλλά και παραγωγή μελιού ανάλογα τη χρονιά. Υπάρχει σ’ όλη την Ελλάδα.

• Λαδανία, Αγκίσαρος (Cistus incanus) (Γ) (Μάρτιος - Ιούνιος)
  Θάμνος με σημαντικές ποσότητες γύρης κόκκινου χρώματος. Ενδείκνυνται για συλλογή. Υπάρχει σε όλη την Ελλάδα
• Χορτολιβαδικά φυτά, κυρίως τριφύλλια(Melilotus albu,Trifolium repeu, Trifolium pretense, trifolium incarnatum, Trifolium badium) (Ν+Γ) (Μάρτιος-Ιούλιος)
  Σημαντική νομή μελιού στις βόρειες κυρίως περιοχές. Χρησιμοποιείται για ανάπτυξη αλλά και συντήρηση μελισσοσμηνών το καλοκαίρι. Υπάρχει σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα.

• Βίκος (Vicia sativa) (Ν+Γ) (Απρίλιος - Μάιος)
  Καλλιεργούμενο φυτό με πολύ αραιό μέλι. Στις καλές χρονιές δίνει σημαντικές ποσότητες μελιού. Προσοχή χρειάζεται όταν κόβεται από συλλεκτικές μηχανές, γιατί μπορεί να σκοτωθούν μέλισσες. Υπάρχει στις πεδινές καλλιεργούμενες περιοχές.
• Πεύκο (Pinus hallepensis) (Μ) (Μάρτιος - Απρίλιος).
  Σημαντική Μελισσοκομική Νομή. Ακόμη και όταν ο καιρός δεν επιτρέπει την μεγάλη συλλογή (τρύγο) τα μελίσσια αποθηκεύουν αρκετές ποσότητες. Ετσι όταν βρούνε γύρη αργότερα αναπτύσσονται πολύ καλά. Προσοχή χρειάζεται αν μεταφερθούν ανεπτυγμένα μελίσσια από νότιες περιοχές σε Πευκοδάση του βορρά και ο καιρός τα κλείσει πολλές ημέρες μέσα μπορεί να λιμοκτονήσουν. Υπάρχει κυρίως στη Θάσο, Χαλκιδική, Εύβοια, Ανατολική Κρήτη, Πελοπόννησο, Αττική, Μεγάλα Νησιά
• Πορτοκάλια (Citrus auratium) (Ν+Γ) (Μάρτιος - Απρίλιος)
  Σημαντική πηγή μελίου. Θέλει καλό καιρό. Τα μελίσσια σμηνουργούν με ευκολία. Προσοχή στα ψεκάσματα. Υπάρχει στην Πελοπόννησο, Ήπειρο, Στερεά Ελλάδα.
• Οπορωφόρα δέντρα [Prunus persica (Ροδακινιά),  Prunus armemiaca (Βερικοκιά),  Purus communis (Αχλαδιά),
  Malus pumila (Μηλιά)] (Ν+Γ) (Μάρτιος - Μάϊος)
  Μηλιές, αχλαδιές, Βερικοκιές κ.τ.λ. Πολύ καλές νομές για ανάπτυξη. Προσοχή στους ψεκασμούς. Υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα

• Ακακία (Αcacia dealbata, Robinia pseudoacacia) (Ν+Γ) (Απρίλιος- Ιούνιος)
  Πολύ καλή πηγή μελίου. Στην Ευρώπη είναι μέλι με καλό όνομα και τιμή. Ευαίσθητη πολύ στις βροχές και στους ανέμους. Υπάρχει κυρίως στα Ηπειρωτικά μέρη.

 ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

• Παλιούρι (Paliurus spina-christi) (Ν+Γ) (Μάιος- Ιούνιος)
  Δίνει πολύ μέλι αρκεί να μην βραχεί ή φυσήξει πολύ κατά την διάρκεια της ανθοφορίας. Όταν εμφανιστούνε διάφορα έντομα έχουμε ένδειξη ότι «τελείωσε» η νομή. Υπάρχει σε μεγάλο τμήμα της Ηπειρωτικής Ελλάδος.
• Θρούμπι (Satureia thriba) (Ν+Γ) (Μάιος - Ιούνιος)
  Δίνει άριστο μέλι από άποψη οσμής και γεύσης. Οι προηγηθείσες βροχές ευνοούν την νεκταροέκκριση. Υπάρχει κυρίως στην Νησιωτική Ελλάδα και σε πετρώδη βουνά
• Θυμάρι (Thymus vylgaris, Thymus pulegioides) (Ν+Γ) (Μάιος - Αύγουστος)
  Το πιο γνωστό μέλι με ιδιότητες ίδιες μ’ αυτές της Θρούμπας. Βροχές του Απριλίου και του Μαΐου είναι θείο δώρο καθώς και ο ήπιος χώρος χωρίς καύσωνες καιρός κατά την διάρκεια της ανθοφορίας. Υπάρχει σ’ όλη την Ελλάδα αλλά είναι κύρια νομή στις νησιωτικές περιοχές
• Αγκάθια (Οικογένεια Cobositae) (Ν+Γ) (Ιούλιος - Αύγουστος)
  Φυτά για συντήρηση των μελισσιών, ενίοτε μπορεί να δώσουν κάποιες ποσότητες μελιού.
• Βαμβάκι (Gossypium hirsutium) (Ν+Γ) (Ιούλιος - Αύγουστος)
  Καλλιεργημένο φυτό με άριστης ποιότητας μέλι (μεγάλες ποσότητες Η2Ο2). Προσοχή στους ψεκασμούς. Υπάρχει στις πεδινές καλλιεργούμενες περιοχές
• Τριφύλλια ήμερα (Medicago sativa) (Ν+Γ) (Ιούνιος – Αύγουστος, ανάλογα με την ημερομηνία κοπής)
  Σε καλλιεργημένα μέρη με νερά μπορεί να δώσει μεγάλες ποσότητες μελιού (ειδικά τα κτήματα για σποροπαραγωγή). Υπάρχει στην Στερεά Ελλάδα, Θεσσαλία, Μακεδονία
• Καλαμπόκι (Ζea mays) (Γ) (Ιούλιος - Αύγουστος)
  Φυτό για ανανέωση και ανάπτυξη πληθυσμού. Υπάρχει στις καλλιεργούμενες περιοχές όλης της ηπειρωτικής Ελλάδας.
• Έλατος (Abies cephalonica) (Μ) (Μάιος - Αύγουστος)
  Δίνει πολύ μεγάλες ποσότητες μελιού συναρτήσει του πληθυσμού εντόμων που το «παρασιτούν». Θέλει καλό και ζεστό καιρό. Αν «δουλεύει» πολύ καιρό τα μελίσσια αδυνατίζουν. Αν δεν «δουλεύει» και τα μελίσσια μείνουν καιρό στα Ελατοδάση αδυνατίζουν επίσης. Υπάρχει στα ορεινά μέρη της Ελλάδας και στην Κεφαλλονιά.
• Βελανιδιά (Quercus frainneto, Quercus coaifera) (Μ) (Ιούνιος - Αύγουστος)
  Δίνει μεγάλες ποσότητες μελιού. Στην αρχή («Μελίτωμα στο φύλλο») δίνει ένα σχετικά καλό ανοιχτόχρωμο μέλι. Στο «Μελίτωμα του Βελανιδιού» δίνει κατάμαυρο μέλι με έντονη όχι ιδιαίτερα ευχάριστη γεύση. Αδυνατίζει τα μελίσσια και δεν συνιστάται για ανάπτυξη. Υπάρχει στα ημιορεινά μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας και σε κάποια νησιά.
• Καστανιά (Castanea sativa) (Ν+Γ+Μ) (Ιούνιος - Ιούλιος)
  Καταπληκτικό φυτό για ανάπτυξη μελισσών. Προσοχή: Αν μαζέψουν μεγάλες ποσότητες μελιού (πικρό, σκούρο) μπορεί η γεύση αυτή να συνοδέψει και τους επόμενους τρυγητούς. Υπάρχει στα ορεινά μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας και σε κάποια νησιά.
• Πεύκο (Pinus hallepensis) (Μ) (Ιούλιος - Αύγουστος)
  Το πρώτο «βάρεμα» γίνεται στη Θάσο και στην Κρήτη. Ακολουθούν η Χαλκιδική, Εύβοια κ.τ.λ.
• Ευκάλυπτος (eucalyptus globulus) (Ν+Γ) (Ιούνιος - Σεπτέμβριος)
  Δεν είναι ενδημικό της Ελλάδας. Δίνει καλής ποιότητας μέλι και τα μελίσσια δούλευουν από τα ξημερώματα. Σε άνυνδρες χρονιές υπάρχουν ενδείξεις προβλημάτων στα μελίσσια. Υπάρχει στις νησιώτικες και παραθαλάσσιες νότιες περιοχές.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

• Αρμυρίκι (Tamarix Africana) (Γ) (Άυγουστος – Σεπτέμβριος)
  Δίνει πολύ καλές ποσότητες γύρης και σε συνδυασμό με διεγερτική τροφοδοσία τα μελίσσια κάνουν καλούς γόνους. Υπάρχει στις νησιωτικές και παραθαλάσσιες περιοχές.
• Πεύκο (Pinus hallepensis) (Μ) (Σεπτέμβριος - Δεκέμβριος)
  Σ' αυτή την εποχή συγκεντρώνεται το περισσότερο μέλι από τους Μελισσοκόμους. Να μην γινόμαστε ληστρικοί
• Φθινοπωρινό ρείκι, Σουσούρα (Erica multiflora) (Ν+Γ) (Αύγουστος - Δεκέμβριος)
  Ένα από τα «μαγικά φυτά» της Ελλάδας για τις μέλισσες. Δίνει πολύ καλή ανάπτυξη και παραγωγή μελιού σε καλές χρονιές. Οι πρώιμες βροχές το «αναγκάζουν» να ανθίσει. Προσοχή: Ανθίζει από πάνω προς τα κάτω (υψομετρικά) και από τα Βόρεια προς τα Νότια. Υπάρχει σ’ όλη την Ελλάδα.
• Πολύκομπος (Polygonum spp) (Ν+Γ) (Σεπτέμβριος-Νοέμβριος).
  Φυτό που δίνει μέλι για τρύγο ενίοτε άλλα κάνει καλή ανάπτυξη. Το μέλι του έχει ιδιαίτερη γεύση και θέλει προσοχή. Υπάρχει στις πεδινές και ημιορεινές περιοχές (αυτοφυές ή σαν ζιζάνιο στα σταροχώραφα κυρίως)
• Κουμάρια (Arbutus unedo) (Ν+Γ) (Σεπτέμβριος - Ιανουάριος)
  Φυτό για ανάπτυξη και για μέλι. Έχει αραιό νέκταρ και σε χρονιές με πολλές βροχοπτώσεις θέλει προσοχή γιατί μπορεί να δημιουργήσει ζημιές στα μελίσσια. Το μέλι είναι πολύ πικρό. Υπάρχει στις ηπειρωτικές περιοχές της Ελλάδας

• Χαρουπιά (caratonia siliqua) (Ν+Γ) (Σεπτέμβριος - Νοέμβριος)
  Δίνει πολύ καλή ανάπτυξη και μέλι με ιδιαίτερη γεύση που σε πολλούς δεν αρέσει. Υπάρχουν άγριες (μονό γύρη) και ήμερες (Νέκταρ και γύρη). Υπάρχει στις νησιωτικές και παραθαλάσσιες νότιες περιοχές.
• Κισσός (Hedera helix) (Ν+Γ) (Σεπτέμβριος - Οκτώβριος)
  Αναρριχητικό φυτό. Παρασιτεί σε δέντρα και μεγάλους θάμνους. Δίνει πολύ καλές ποσότητες γύρης και μελιού έτσι ώστε τα μελίσσια να ανανεώνουν επαρκώς τον πληθυσμό τους. Υπάρχει σε όλη την Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα "Μελιτοφορίες - Ανθοφορίες"

Μύγα που μετατρέπει τις μέλισσες σε ζόμπι θα μπορούσε να είναι ο λόγος κυψέλες πεθαίνουν, λένε οι επιστήμονες

Ένα μυστηριώδες φαινόμενο που έχει αποδεκατίσει τους πληθυσμούς μελισσών θα μπορούσε να συνδέεται με ένα «zombifying» παρασιτικής μύγας, οι επιστήμονες πιστεύουν.

Διαταραχή κατάρρευσης αποικίας (CCD), χαρακτηρίζεται από την ξαφνική εξαφάνιση των μελισσών εργαζόμενος από μια αποικία.

Ήταν η πρώτη αναγνωρίζεται ως ένα σοβαρό πρόβλημα από τις ΗΠΑ μελισσοκόμους το 2006, αλλά έχει επίσης επηρεάσει αποικίες μελισσών σε ολόκληρη τη δυτική Ευρώπη.

Υπό απειλή: Ολόκληρες αποικίες των μελισσών έχουν μυστηριωδώς εξαφανιστεί

Lethal Weapon: Η παρασιτική μύγα Apocephalus borealis (κύκλο) φαίνεται στο πίσω μέρος μιας μέλισσας

Σε ορισμένες από τις καταγεγραμμένες περιπτώσεις απωλειών μελισσών έχουν φθάσει σε επίπεδα έως και 90 τοις εκατό.

Ιογενείς και μυκητιασικές λοιμώξεις και τοξικών χημικών ουσιών στα φυτοφάρμακα έχουν όλα προταθεί ως πιθανές εξηγήσεις για CCD.

 

Περισσότερα ...

• Μυστήριο των νεκρών ρέγγας: Τι έκανε 20 τόνοι ψαριών εκβράζονται στην νορβηγική παραλία;

Η νέα θεωρία περιλαμβάνει τις παρασιτικές Apocephalus borealis μύγα, η οποία είναι ήδη γνωστό ότι επιτίθενται αγριομέλισσες.

Αποδεικτικά στοιχεία έχει πλέον αναδειχθεί από τη μύγα στόχευση των μελισσών.

Το έντομο γεννά τα αυγά της στην κοιλιά των μελισσών, οι οποίες ξεκινήσει να εμφανίζει «ζόμπι» συμπεριφορά, εγκαταλείποντας τις κυψέλες τους μαζικά να συγκεντρώνονται κοντά σε φώτα.

Ιστορία τρόμου: Οι προνύμφες της μύγας Apocephalus borealis αναδύεται από το νεκρό σώμα της μέλισσας υποδοχής

Τέλος πεθαίνουν, και οι προνύμφες μυγών βγει από το σώμα τους.

Αμερικανοί επιστήμονες σημειωθεί ότι η εγκατάλειψη κυψέλη είναι ένα κύριο χαρακτηριστικό του CCD.

Γενετικές εξετάσεις έδειξαν επίσης ότι τόσο οι μέλισσες και οι μύγες είχαν συχνά έχουν μολυνθεί με τον ιό παραμορφωμένα πτέρυγα και τον μύκητα Nosema ceranae.

Και οι δύο λοιμώξεις στο παρελθόν έχουν αναφερθεί ως πιθανές αιτίες της CCD, γεγονός που υποδηλώνει μια σύνδεση.

Παραξενευμένος: Οι επιστήμονες δεν είναι σίγουροι, όπου οι μύγες Apocephalus borealis είναι παρασιτισμό τις μέλισσες

Ο καθηγητής John Hafernik, από το San Francisco State University, δήλωσε: «Δεν ξέρουμε τον καλύτερο τρόπο για να σταματήσει parasitisation διότι ένα από τα μεγάλα πράγματα που λείπει είναι όπου οι μύγες παρασιτισμό των μελισσών.

«Υποθέτουμε ότι είναι, ενώ οι μέλισσες από αναζήτηση τροφής, επειδή δεν βλέπουμε τις μύγες που κρέμονται γύρω από τα μελίσσια. Αλλά αυτό είναι ακόμα ένα κομμάτι μιας μαύρης οπής σε σχέση με το πού πραγματικά συμβαίνει. "

Η έρευνα που δημοσιεύεται σήμερα στην ηλεκτρονική Δημόσια Βιβλιοθήκη Journal of Science ONE.

Sticky τέλος: Οι μέλισσες μετατραπεί σε «ζόμπι» μετά από προνύμφες μυγών αναπτύσσονται στο εσωτερικό τους

Ανάλυση των παρασίτων επιβεβαίωσε ότι ήταν οι ίδιοι μύγες που έχουν μολύνει bumblebees. Η μύγα θα μπορούσε να είναι μια αναδυόμενη και ενδεχομένως δαπανηρή νέα απειλή για τις μέλισσες το μέλι, λένε οι επιστήμονες.

Ο καθηγητής Hafernik πρόσθεσε: «Οι μέλισσες είναι από τα καλύτερα μελετημένα έντομα στον κόσμο. Έτσι, σε ένα επίπεδο, θα περίμενε κανείς ότι αν αυτή ήταν μια μακροπρόθεσμη παράσιτο των μελισσών, θα έχετε παρατηρήσει

Read more: http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2081894/Mysterious-phenomenon-decimated-honey-bee-populations-globe-linked-parasitic-fly.html#ixzz2i3mvRdPH

Διαβάστε περισσότερα "Μύγα που μετατρέπει τις μέλισσες σε ζόμπι θα μπορούσε να είναι ο λόγος κυψέλες πεθαίνουν, λένε οι επιστήμονες "

ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΠΟΛΤΟΣ: ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ!

Ο βασιλικός πολτός είναι η κρεμώδης ουσία που εκκρίνεται από τους υποφαρυγγικούς αδένες των εργατριών μελισσών.
Προορίζεται για την διατροφή όλων των ατελών σταδίων της μέλισσας γι’ αυτό και ονομάζεται “γάλα των μελισσών”. Η ονομασία “βασιλικός πολτός” προέρχεται από το ότι οι προνύμφες που προορίζονται να γίνουν βασίλισσες, καθώς επίσης και οι ενήλικες βασίλισσες, τρέφονται αποκλειστικά με μεγάλη ποσότητα από τη τροφή αυτή. Στο βασιλικό πολτό βρίσκεται ο καθοριστικός εκείνος παράγοντας που μετατρέπει τη μέλισσα από εργάτρια σε βασίλισσα.

Χημική σύσταση:
Ο βασιλικός πολτός είναι πλούσια πηγή βιταμινών, ανόργανων στοιχείων και αμινοξέων. Η μέση χημική του σύσταση είναι υγρασία 65 %, πρωτεΐνες 14 %, υδατάνθρακες 12 %, λιπίδια 5 %, και ανόργανα στοιχεία 1 %.Το υπόλοιπο ποσοστό αποτελείται από διάφορες ενώσεις όπως το 10-υδροξυ-δεκενοϊκό οξύ, γ-γλουβουλίνη, νουκλεϊκά οξέα όπως το DNA και το RNA, βιταμίνες της ομάδας Β, η βιταμίνη C, το παντοθενικό οξύ, η βιοπτερίνη, η νεοπτερίνη, η ακετυλοχολίνη, γενετήσιες ορμόνες (οιστραδιόλη, τεστοστερόλη, προγεστερόλη) και άλλες. Αρκετά συστατικά του βασιλικού πολτού παραμένουν απροσδιόριστα.

Φυσικές ιδιότητες:
Το χρώμα του βασιλικού πολτού έχει μεγάλη σημασία γιατί αποτελεί δείκτη της φρεσκότητας και της καταλληλότητας του. Ο φρέσκος πολτός έχει ασπρουδερό λαμπερό χρώμα. Η υφή του είναι ζελατινώδης και παχύρρευστη αλλά με την πάροδο του χρόνου μεταβάλλεται σε συμπαγή. Χαρακτηρίζεται από ελαφρύ δριμύ άρωμα και όξινη γεύση που οφείλεται στο πολύ χαμηλό PΗ που έχει (3,5 – 4,5).

Επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό:
Βασιλικός πολτός1 Βασιλικός πολτός: Είναι ο... κυρίαρχος!• O βασιλικός πολτός βοηθά στην αντιμετώπιση των ρευματικών αρθρίτιδων λόγω της υψηλής περιεκτικότητας του σε 10-υδροξυ-δεκενοϊκό και παντοθενικό οξύ.

• O βασιλικός πολτός βοηθά τον γηρασμένο και ταλαιπωρημένο οργανισμό. Στους υποτασικούς παρατηρήθηκε αύξηση της πίεσης και, γενικά, η κατανάλωσή του προκάλεσε ευφορία. Παρόμοιες μελέτες απέδειξαν την μεγάλη ωφελιμότητα του βασιλικού πολτού στην γηριατρική.

• O βασιλικός πολτός βρίσκει μεγάλη εφαρμογή στην παιδιατρική. Ιταλοί επιστήμονες μετά από μακρόχρονα πειράματα σε βρέφη που γεννήθηκαν πρόωρα, σε παιδιά ηλικίας μέχρι 7,5 χρονών, καθώς επίσης και σε παιδιά με αναιμία, πνευμονία, βακτηριακές λοιμώξεις και άλλα κατέληξαν στα εξής συμπεράσματα:
i) Σε όλες τις περιπτώσεις ο βασιλικός πολτός αύξησε το σωματικό βάρος.
ii) Ο βασιλικός πολτός βελτιώνει σημαντικά την όρεξη. Τα θετικά αποτελέσματα εμφανίζονται συνήθως 20 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής.
iii) Αυξάνονται και σταθεροποιούνται τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε αναιμικά παιδιά.
iv) Ενισχύεται σημαντικά η δυναμικότητα του οργανισμού και η αντοχή του στις αρρώστιες.

• Η υψηλή περιεκτικότητα του βασιλικού πολτού σε ακετυλοχολίνη (1,2 mg/gr Β.Π) βοηθά ώστε να μειωθεί η πίεση του αίματος και θεραπεύει τη χρόνια δυσκοιλιότητα.

• O βασιλικός πολτός βελτιώνει τη γενική διάθεση, αυξάνει την ικανότητα για εργασία και τέλος βοηθά ώστε τα άτομα να αποκτήσουν μεγαλύτερη διανοητική και σωματική δύναμη.

• O βασιλικός πολτός έχει αντισηπτικές και μικροβιοκτόνες ιδιότητες.

• O βασιλικός πολτός βρίσκει εφαρμογή στη θεραπεία της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας.

• O βασιλικός πολτός βρέθηκε ότι είναι ωφέλιμο θεραπευτικό μέσο για την προστασία των ούλων από αιμορραγίες.

Βασιλικός Πολτός Βασιλικός πολτός: Είναι ο... κυρίαρχος!• O βασιλικός πολτός διεγείρει τα επινεφρίδια με αποτέλεσμα την έκκριση ορμονών που έχουν σχέση με τον μεταβολισμό των υδατανθράκων.

• O βασιλικός πολτός έχει ευεργετικές επιδράσεις σε ορισμένα είδη δέρματος. Επίσης βοηθά στο να αντιμετωπισθεί ο ερυθηματώδης λύκος, το ερύθημα στο πρόσωπο και άλλες καταστάσεις κακής υγείας του δέρματος.

• O βασιλικός πολτός βοηθά άτομα που πάσχουν από γενική εξάντληση, αϋπνία, νευροψυχώσεις, ζαλάδες και γενικά κακοκεφιά.

• O βασιλικός πολτός περιέχει γενετήσιες ορμόνες (τεστοστερόλη, προγεστερόλη, οιστραδιόλη) σε συγκεντρώσεις που βοηθούν τους άνδρες να βελτιώσουν τη σεξουαλική τους ζωή και να αυξήσουν την μυϊκή τους δύναμη. Στις γυναίκες συμβάλλει σημαντικά στη γαλακτοπαραγωγή μετά τη γέννα και στην αγγείωση του δέρματος δίνοντας του έτσι λαμπρότητα και ομορφιά. 

Διαβάστε περισσότερα "ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΠΟΛΤΟΣ: ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ!"

χειρισμοί συνοπτικά

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ: Ζύγισμα και επιτήρηση

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ: Χορήγηση διεγερτικής τροφής 1/2 λίτρο / μελίσσι και για κάθε
βδομάδα
φροντίδες άρρωστων ή/και ορφανών μελισσιών

ΜΑΡΤΙΟΣ: Χορήγηση τροφής 1 λίτρο / μελίσσι και για κάθε βδομάδα μέχρι να 
φθάσει η ανθοφορία ή να δημιουργήσουμε πατώματα
Τεχνητή σμηνουργία
Ομοιομορφία κυψελών (μεταφορά γόνου από δυνατά μελίσσια σε αδύναμα)
παραγωγή βασιλισσών βασιλικού πολτού
τοποθέτηση πατωμάτων 
γυρεοπαγίδες

ΑΠΡΙΛΙΟΣ: Αν και εφόσον χρειάζεται χορηγούμε τροφή
έλεγχος σμηνών
παραγωγή βασιλισσών, βασιλικού πολτού και γύρης

ΜΑΪΟΣ: Σμηνουργία
τοποθέτηση πατωμάτων
συλλογή μελιού (ειδών πρώιμης ανθοφορίας)
μεταφορά

ΙΟΥΝΙΟΣ: Συλλογή μελιού
μεταφορά
ένωση ή κατάργηση

ΙΟΥΛΙΟΣ: Μεταφορά
τοποθέτηση και επιτήρηση πατωμάτων

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Συλλογή μελιού

ΣΕΠΤΕΒΡΙΟΣ: Επιστροφή κοντά στην θάλασσα
Ζύγισμα και έλεγχος κατάστασης μελισσιών
Παραγωγή βασιλικού πολτού
Κατάργηση αδύνατων μελισσιών
Αν υπάρχει μελίτωμα τοποθέτηση πατωμάτων

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ: Αφαίρεση πατωμάτων
ζύγισμα
χορήγηση συμπληρωματικής τροφής

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ: Περιορισμός των εισόδων αν υπάρχουν ποντίκια
Προσοχή στην στεγανότητα των στεγών
Πέτρες στις στέγες για προφύλαξη από τους δυνατούς ανέμους

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ: Επιτήρηση

Διαβάστε περισσότερα " χειρισμοί συνοπτικά"

Χρήση οξαλικού οξέος για την καταπολεμηση της Βαρρόας

Χρήση οξαλικού οξέος

 Θα αναφερθούμε σε ένα τύπο οξαλικού οξέος για τον οποίο το

Ινστιτούτο Μελισσοκομίας διενήργησε και ολοκλήρωσε τριετή έρευνα.Το διένυδρο οξαλικό οξύ με δύο μόρια νερού. Η καθαρότητα του συγκεκριμένου είναι 71,5 Η χρήση το διένυδρου ( COOH)2 2H2O οξαλικού οξέως έχει ως εξής: Σωστή εφαρμογή γίνεται όταν τα μελίσσια δεν έχουν καθόλου γόνο για να είμαστε αποτελεσματικοί. Έστω ας γίνει την περίοδο που πραγματικά τα μελίσσια έχουν τον ελάχιστο γόνο. Η δόση σε περίοδο που τα μελίσσια δεν έχουν καθόλου ή τον ελάχιστο γόνο είναι 80 γρ. οξαλικού οξέος σε 1:1 δηλαδή σε ένα λίτρο νερό και ένα κιλό ζάχαρη. Αν χρησιμοποιήσουμε ζεστό νερό για

τη διάλυση της ζάχαρης, αφήνουμε το σιρόπι να κρυώσει και στη συνέχεια ρίχνουμε το οξαλικό οξύ. Χρειάζεται καλό ανακάτεμα για να διαλυθεί. Από τη στιγμή που

παρασκευάζουμε το διάλυμα πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε άμεσα. Προσοχή όμως όταν το θεραπευτικό σιρόπι διατηρηθεί σε

10 θερμοκρασία δωματίου ανεβαίνει με πολύ γρήγορο ρυθμό η συγκέντρωση της ουσίας

HMF σε βαθμό που γίνεται τοξική για τις μέλισσες (>150 ppm). Γιʼ αυτό το σιρόπι με

το οξαλικό οξύ θα πρέπει να χρησιμοποιείται πάντα φρέσκο και ότι περισσεύει να το

πετάτε αλλιώτικα θα έχετε μεγάλες απώλειες μελισσών.

Μιλάμε αποκλειστικά για μια και μόνο εφαρμογή τη συγκεκριμένη περίοδο. Δεύτερη

εφαρμογή με το ίδιο σκεύασμα απαγορεύεται. Η δοσολογία είναι 5 ml ανά πλαίσιο

που πατάει το μελίσσι ανάμεσα στα κενά, επάνω δηλαδή στον πληθυσμό. Αγοράζουμε μία σύριγγα των 50 ή των 60 cc από τα φαρμακεία, κάνουμε σωστή

εκτίμηση σε πόσα πλαίσια πατάει το μελίσσι, παίρνουμε την ποσότητα που

αντιστοιχεί και κάνουμε την εφαρμογή. Αυτό είναι και το ζητούμενο, να γίνει καλή

διαβροχή των μελισσών γιατί το σκεύασμα δρα διασυστηματικά αλλά και με επαφή. Σε ότι αφορά τη θερμοκρασία τη χειμερινή περίοδο μπορεί να εφαρμοστεί

πάνω από 5 oC αλλά δεν θα σταθούμε σε αυτό. Η καταλληλότερη θερμοκρασία

εκείνη την περίοδο είναι γύρω στους 10-12 βαθμούς, να είναι απλωμένο το μελίσσι

για να γίνει σωστή διαβροχή. Μία δεύτερη εφαρμογή μπορεί να γίνει σε περίοδο που τα μελίσσια έχουν γόνο αν κριθεί αναγκαίο να γίνει επέμβαση. Η μία εφαρμογή από την άλλη θα πρέπει να γίνει

τουλάχιστον 5-6 μήνες μετά. Το μόνο που θα προσφέρουμε στα μελίσσια την περίοδο

εκείνη είναι μόνο μία ανακούφιση γιατί υπάρχει γόνος. Η αποτελεσματικότητα

φυσικά δεν μπορεί να είναι ανάλογη της περιόδου που τα μελίσσια δεν έχουν γόνο. Η

δόση είναι 60 γρ. οξαλικού σε 1 λίτρο νερό και ½ ζάχαρη. Στη συνέχεια 5 ml ανά

πλαίσιο. Σε θερμοκρασία μέχρι και 35 βαθμούς δεν υπάρχει πρόβλημα. Θα

προτιμήσουμε φυσικά πρωινές η απογευματινές ώρες εφαρμογής.

Διαβάστε περισσότερα "Χρήση οξαλικού οξέος για την καταπολεμηση της Βαρρόας"

Η ζάχαρη είναι τοξική για τις μέλισσες!

1. Σκοτώνει τους λακτοβάκιλλους, ωφέλιμα μικρόβια που ζουν στον πεπτικό σωλήνα της μέλισσας.
2. Είναι επιβαρυμένη από τις καλλιεργητικές μεθόδους και τη διαδικασία ραφιναρίσματος, με διάφορα χημικά που είναι γνωστά και αν νοιαζόμαστε για την κατανάλωση ζάχαρης από έναν άνθρωπο 70 κιλών, φανταστείτε τι παθαίνει άραγε μία μέλισσα που ζυγίζει περίπου ένα δέκατο του γραμμαρίου!
3. Μπορεί να περιέχει και ιμιντακλοπρίντ (Imidacloprid) (gaucho), που χρησιμοποιείται στους σπόρους των ζαχαρότευτλων.  Μία μόνο κουταλιά της σούπας από  την ουσία ιμιντακλοπρίντ σε χίλιους μετρικούς τόνους σιροπιού 1:1 είναι ικανό να σκοτώσει μέλισσες.
4. Ακόμη και αν η ζάχαρη δεν περιέχει τίποτα από αυτά, το σιρόπι, η βανίλια ή το ζαχαροζύμαρο δεν είναι νέκταρ, ούτε μέλι. Και όπως δεν μπορεί α άνθρωπος να ξεχειμωνιάσει με πατατάκια περιμένοντας να φάει την άνοιξη κανονικό φαγητό, έτσι και η μέλισσες δεν μπορούν να ζήσουν τρεις μήνες με ζάχαρη. Και αν ακόμη ξεχειμωνιάσουν θα είναι αρρωστημένες.
5. Οι μέλισσες παράγουν το μέλι για τον εαυτό τους και την επιβίωσή τους. Δεν πρέπει να το καταληστεύομε γιατί το χρειάσονται για να ξεχειμωνιάσουν. Αν δοκιμάσουμε να ξεχειμωνιάσουμε μερικά μελίσσια με μέλι,  ανθόμελο και όχι μελίττωμα και την άνοιξη συγκρίνουμε τις αποδόσεις τους στους τρυγητούς με άλλων που έχουν ξεχειμωνιάσει με ζάχαρη θα είμαστε ευχαριστημένοι και εμείς και οι μέλισσές μας.

Τα παραπάνω δεν είναι δικές μου εικασίες ή απόψεις. Βασίζονται σε μελέτες των γεωτεχνικών της Oμοσπονδίας Mελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος. Είναι άγνωστα; αδιάβαστα; ή μήπως ξεχασμένα; Σκεφθήκαμε  να τα φέρουμε στο προσκήνιο, γνωρίζοντας το πως γίνεται  η     μελισσοκομία και πρέπει να διορθώσει τα λάθη της.

---

ΠΗΓΗ:

• Μελισσοκομικό Βήμα, τεύχος 35 σελίδα 34

Διαβάστε περισσότερα "Η ζάχαρη είναι τοξική για τις μέλισσες!"

(Η εκπομπή) Μελισσοκομία, μέλι και μέλισσα

 

  

Διαβάστε περισσότερα "(Η εκπομπή) Μελισσοκομία, μέλι και μέλισσα "

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΑ ΦΥΤΑ

ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ:
Ανθίζει πρώτη την άνοιξη έχει μεγάλη σπουδαιότητα για την μελισσοκομία, γιατί δίνει άφθονη γύρη και νέκταρ. Όταν συμπέσει η ανθοφορία της με καλό καιρό, συντελεί στην ανάπτυξη του γόνου των μελισσών πρώιμα και ανάλογο δυνάμωμα των πληθυσμών.

ΠΥΡΗΝΟΚΑΡΠΑ ΔΕΝΤΡΑ:

Ροδακινιά - βερικοκιά - δαμασκηνιά - κερασιά, που δίνουν πολύ νέκταρ και γύρη.

ΓΙΓΑΡΤΟΚΑΡΠΑ ΔΕΝΤΡΑ :

Μυγδαλιά - αχλαδιά - κυδωνιά ( μουσμουλιά φθινόπωρο ) μικρότερης απόδοσης από τα προηγούμενα σε νέκταρ, εκτός της μηλιάς που αποδίδει πολύ. 
Πορτοκαλιές - λεμονιές κ.τ.λ. ξινόδεντρα, μεγαλύτερη απόδοση σε νέκταρ που το μέλι τους έχει εξαιρετική γεύση και άρωμα. ( Οι πορτοκαλιές της Άρτας, Πρέβεζας,Σπάρτης, Χίου, Κρήτης, αποτελούν ένα σπουδαίο κεφάλαιο για τους μελισσοκόμους εκείνων των περιοχών).
Γενικά όμως ο μελισσοκόμος δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στα οπωροφόρα δέντρα για εσοδεία, για τους λόγους : 
α) Την εποχή που ανθίζουν, τα μελίσσια είναι στην αρχή της ανάπτυξης τους και δεν έχουν πολύ πληθυσμό για να επωφεληθούν και να γεμίσουν τις κυψέλες. 
β) Ο καιρός την άνοιξη δεν είναι σταθερός. Πότε βρέχει, πότε κάνει κρύο και οι μέλισσες δεν μπορούν να πετάξουν σταθερά και συνεχώς, χωρίς να παραλείψουμε και την ζημιά που γίνεται στους πληθυσμούς από τα ραντίσματα των ανθισμένων δέντρων με εντομοκτόνα από ασυνείδητους καλλιεργητές. Για αυτούς όλους τους λόγους τα οπωροφόρα δέντρα έχουν μεγαλύτερη σημασία για το δυνάμωμα των μελισσών, παρά για τη συγκομιδή μελιού. Και αυτός όμως είναι ένας σπουδαίος παράγοντας.

ΔΑΣΙΚΑ ΔΕΝΤΡΑ:

Μεγάλη σημασία για τη μελισσοκομία έχουν τα δασικά δέντρα με φαγώσιμο καρπό.
Η κρανιά και η φουντουκιά που ανθίζουν αρχές Μάρτη και δίνουν άφθονη γύρη, εξαιρετικά τονωτική για τη γέννα της βασίλισσας. 
H φραγκομουσμουλιά οπωροφόρο των νότιων περιοχώνπου ανθίζει τον Νοέμβρη είναι εξαιρετικά ευεργετικά, γιατί, με την άφθονη γύρη της, κάνει να ξαναρχίσει η γέννα της βασίλισσας σε μια εποχή που έχει σταματήσει η εκτροφή γόνου και έτσι ανανεώνεται ο πληθυσμός προτού μπει ο χειμώνας. 
Η χαρουπιά που αυτοφύεται και ευδοκιμεί στα νησιά και στη νότια Ελλάδα ανθίζει αρχές φθινοπώρου και δίνει πολύ μέλι και γύρη. 
Οι αγριοκαστανιές των δασών, με άνθηση μέσα Ιουνίου δίνουν ένα μέλι με σκούρο χρώμα, εξαιρετικά τονωτικό για τα μελίσσια, αλλά κυρίως άφθονη γύρη άριστης ποιότητας που βοηθά πολύ στην ανάπτυξη μεγάλων πληθυσμών.
Η Iτιά και η φτελιά (καραγάτς), που δίνουν άφθονη γύρη από τα τέλη του Φλεβάρη και αρκετό μέλι. 
Η Ροβίνια ή ψευδακακία, γνωστή με το κοινό όνομα ακακία, ανθίζει τέλη Απρίλη ως αρχές Μάη και δίνει εξαιρετικό μέλι με υπέροχο άρωμα και λευκό χρώμα. Είναι δέντρο που χρησιμοποιούν στις δεντροστοιχίες στους δρόμους των πόλεων και τους επαρχιακούς αλλά και στα αναχώματα των σιδηροδρομικών γραμμών και τα πρανή των αυτοκινητόδρομων για να συγκρατεί τα χώματα με τις άφθονες και επιπόλαιες ρίζες της και τις παραφυάδες που βγάζει. Δυστυχώς επηρεάζεται πολύ εύκολα από τις καιρικές συνθήκες και με ένα ξηρό αέρα ή μια βροχή σταματά η νεκταροέκκριση της, η οποία μόνο με πολύ ευνοϊκές συνθήκες μπορεί να κρατήσει μια βδομάδα.
Η Σοφόρα η Ιαπωνική χρησιμοποιείται πολύ στις δεντροστοιχίες των δρόμων. Ανθίζει διαδοχικά από τα μέσα Ιουνίου ως τον Σεπτέμβρη και δίνει αρκετό μέλι.
Η Γλεδίτσια η τριάκανθη, χρησιμοποιούνταν άλλοτε για φυσικούς φράχτες και στις δεντροστοιχίες των δρόμων. Η ανθοφορία της κρατά 2 μήνες, Ιούνιο-Ιούλιο, για αυτό είναι πολύτιμο δέντρο για την μελισσοκομία. Οι μέλισσες επισκέπτονται πολύ τα φουντωτά άνθη της και μένουν αρκετά πάνω τους, πράγμα που σημαίνει ότι βρίσκουν πολύ νέκταρ. 
Η Κερκίς η κερατώδης (κοινώς Κουτσουπιά), φυτεύεται στους δρόμους και τα πάρκα. Ανθίζει αρχές Μάρτη και με τα άφθονα μοβ λουλούδια της αποτελεί μια πολύ καλή πηγή νέκταρος στην αρχή της άνοιξης. 
Η Φλαμουριά, που ανθίζει μέσα Ιουνίου, δίνει άφθονο και αρωματικό μέλι, αν συντρέξει ζεστός και υγρός καιρός. Το μέλι της έχει τις ίδιες θεραπευτικές ιδιότητες που έχει και το άνθος της. 
Οι Βαλανιδιές, τον Ιούλιο-Αύγουστο δίνουν ζαχαρώδεις εκκρίσεις από το κάτω μέρος των φύλλων τους. Οι μέλισσες τις μαζεύουν πρόθυμα, αλλά είναι ελεεινής ποιότητας μελίτωμα και αν μείνει στην κυψέλη τον χειμώνα προκαλεί δυσεντερία στις μέλισσες.
Τα Πεύκα, όταν είναι εμβολιασμένα με το κοκκοειδές παράσιτο «εργάτης» (MARSHALINA HELLENICA), δίνουν μεγάλες ποσότητες μέλι από τον Αύγουστο ως τον Απρίλιο. Το παράσιτο ρουφά τους χυμούς του Πεύκου και τους μετατρέπει σε ένα μελίτωμα, ένα μέρος του οποίου εκκρίνει από την κατάληξη του πεπτικού σωλήνα του. Οι μέλισσες το μαζεύουν και το μετουσιώνουν σε μέλι με καλή γεύση που δεν ζαχαρώνει. Μεγάλες ποσότητες από πευκόμελο παράγουν η Θάσος, η Εύβοια, η Ικαρία και οι χερσόνησοι Κασσάνδρα και Σιθωνία της Χαλκιδικής, που έχουν μεγάλα πευκοδάση. 
Τα Έλατα τον Ιούλιο-Αύγουστο παράγουν πολύ μελίτωμα παρασίτων, όπως και του Πεύκου, που μαζεύουν οι μέλισσες και το μετουσιώνουν σε ένα μέλι με ιδιάζουσα ευχάριστη γεύση και άρωμα, που έχει τονωτικές ιδιότητες για τον ανθρώπινο οργανισμό.

ΘΑΜΝΟΙ:

Οι σπουδαιότεροι για τη μελισσοκομική σημασία τους είναι.
Ερείκη η σπονδυλωτή (σούσουρα, κισσούρι, τσιάρο), που ανθίζει έπειτα από τις πρώτες φθινοπωρινές βροχές Σεπτέμβρη-Δεκέμβρη, δίνει άφθονο μέλι με χαρακτηριστικό ευχάριστο άρωμα, αλλά πολύ δυνατή γεύση και χρώμα σκούρο. Επίσης δίνει και άφθονη γύρη. Το μέλι της ερείκης έχει χαμηλή εμπορική αξία και κρυσταλλώνει πολύ γρήγορα, αλλά είναι εξαιρετικά τονωτικό για τις μέλισσες και διεγερτικό για τη γέννα της βασίλισσας. Οι μέλισσες μπορούν να πετάξουν σε απόσταση μέχρι και 10 χιλιόμετρα για να βρουν ανθισμένη ερείκη και να μεταφέρουν το μέλι και τη γύρη της. Μελίσσια που πέταξαν το φθινόπωρο σε ερεικότοπους, ανανεώνουν προ του χειμώνα τον πληθυσμό τους και βγαίνουν νωρίς την άνοιξη με μεγάλους πληθυσμούς και με την τάση για σμηνουργία, εφόσον ξεχειμώνιασαν με άφθονα αποθέματα από ρεικόμελο και γύρη ερείκης. 
Ερείκη η δενδρώδης ( ρείκι ή χείλι ) είναι ένα άλλο ερεικώδες φυτό ύψους μέχρι 1,5 μέτρο που ανθίζει νωρίς την άνοιξη, δίνει πολύ γύρη (η οποία όμως δεν έχει την ίδια τονωτική δύναμη για τις μέλισσες) και ανώτερης ποιότητας μέλι ανοιχτόχρωμο, με λεπτό άρωμα και ωραία γεύση. 
Κουμαριά ανήκει και αυτή στα ερεικώδη, ανθίζει τον Νοέμβριο και δίνει άφθονο μέλι, ακατάλληλο για την ανθρώπινη κατανάλωση επειδή είναι υπόπικρο, αλλά εξίσου τονωτικό για τις μέλισσες όπως και της ερείκης, καθώς και η γύρη της. Υπάρχει και μια ποικιλία κουμαριάς, η λεγόμενη γλυστροκουμαριά, που ανθίζει την άνοιξη, εξίσου ευεργετική για τα μελίσσια με το μέλι και τη γύρη της. 
Θυμάρι, με την επιστημονική ονομασία « θύμος ο κεφαλωτός», απαντά κυρίως στην νότια Ελλάδα, από τον Όλυμπο και κάτω και στα νησιά. Ανθίζει τον Ιούνιο-Ιούλιο και, όταν βρέξει αρκετά την άνοιξη, δίνει μέλι εξαιρετικής ποιότητας με υπέροχο άρωμα και γεύση ασύγκριτη. Θεωρείται δικαίως το ανώτερο μέλι του κόσμου, περίφημο διεθνώς με την ονομασία «μέλι του Υμηττού». Το θυμαρίσιο μέλι είναι εξαιρετικά τονωτικό για τις μέλισσες και φαίνεται πως με τα αιθέρια έλαια που περιέχει είναι προληπτικό για τις ασθένειες των μελισσών. Έχει, επίσης, το προτέρημα να διατηρείται σε ρευστή κατάσταση μέχρι δύο χρόνια χωρίς να κρυσταλλώνει.
Θύμος ο έρπων, μια άλλη ποικιλία θυμαριού φυτρώνει και στη βόρεια Ελλάδα, αλλά σε μικρές ποσότητες, ανάμεσα σε άλλα αγριολούλουδα, ώστε είναι δύσκολο να πετύχει κανείς αμιγές μέλι του, το οποίο έχει ωραίο άρωμα και πολύ λεπτή γεύση.
Λυγαριά, είναι ψηλοί θάμνοι που φυτρώνουν στις κοίτες των χειμάρρων κυρίως, ανθίζουν από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριο διαδοχικά και δίνουν αρωματικό μέλι. 
Βάτος, Ιούλιο-Αύγουστο δίνουν μέλι χαμηλής ποιότητας σε ασήμαντες ποσότητες, χρήσιμο ωστόσο για τη συντήρηση των μελισσών στην πιο ξερή εποχή του χρόνου. 
Φασκομηλιά ή αλιφασκιά, που φυτρώνη σε γυμνά και πετρώδη βουνά όλης της χώρας μας, ανθίζουν μέσα Ιουνίου και δίνουν άφθονο και αρωματικό μέλι πρώτης ποιότητας.
Σιδηρίτης (τσάι του βουνού), που ανθίζει μαζί με τη φασκομηλιά, δίνει μέλι υπέροχο σε χρώμα, άρωμα και γεύση, που συναγωνίζεται το θυμαρίσιο. Τέτοιο μέλι παράγει η Κάρυστος στη νότια Εύβοια.
Ρίγανη - αγριορίγανη - μέντα(φλισκούνι) - καλαμίνθη - δεντρολίβανο, ανθοφορία τον Ιούλιο, πρώτης ποιότητας αρωματικά και εύγευστα μέλια. 
Άσπρα τριφύλλια των βουνών ( αυτοφυόμενα ), ανθοφορία τον Ιούνιο είναι μια από τις κυριότερες πηγές μελιού με λευκό χρώμα, αλλά άρωμα και γεύση όχι σπουδαία.

ΦΥΤΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ:

Σιτηρά δεν δίνουν τίποτε απολύτως, εκτός από το καλαμπόκι που δίνει άφθονη γύρη. Όσπρια μόνο τα κουκιά δίνουν αρκετό μέλι και λιγότερο ο ήμερος βίκος.

Ονοβρυχίδα δίνει άφθονο και πρώτης ποιότητας μέλι, βρίσκεται σε άγρια κατάσταση στις βοσκές. 
Αγριοβίκος, γνωστή με την ονομασία «καβαλαρία» αυτοφύεται σαν ζιζάνιο ανάμεσα στα σιτηρά και δίνει άφθονη γύρη, Απρίλη-Μάη, και μέλι με λευκό χρώμα και λεπτή γεύση, αλλά με τη χρησιμοποίηση των ζιζανιοκτόνων πάει να εκλείψει.
Βαμβάκι - σουσάμι - γλυκάνισος, που ανθίζουν Ιούλιο-Αύγουστο, αποτελούν μια υπολογίσιμη πηγή μελιού στους κάμπους. 
Καπνός, αν και ο καιρός είναι τότε βροχερός, οπότε ο βαθύς κάλυκας του φυτού γεμίζει με νέκταρ μέχρι του σημείου όπου μπορεί να το φτάσει η προβοσκίδα της μέλισσα. Στην περίπτωση που οι καπνοφυτείες προσβληθούν από μελίγκρα, οι μέλισσες μαζεύουν από τα φύλλα του καπνού ένα μελίτωμα πολύ χαμηλής ποιότητας που υποβαθμίζει και το αποθηκευμένο μέσα στην κυψέλη μέλι από τα άλλα φυτά. 
Αμπέλι, στην άνθηση τους δεν δίνουν τίποτα απολύτως, μόνο όταν ωριμάσουν τα σταφύλια, οι μέλισσες ρουφούν το χυμό από τις τρύπιες ρόγες, που τις τσίμπησαν τα σπουργίτια είτε οι σφήκες. Οι σιαγόνες της μέλισσας με κανένα τρόπο δεν μπορούν να τρυπήσουν τον φλοιό της ρόγας. 
Τριφύλλια, το άσπρο (TRIFOLIUM REPENS) και το κόκκινο τριφύλλι (TR. PRATENSE) δίνουν πολύ μέλι σε άλλες χώρες. Στον τόπο μας από τα τριφύλλια καλλιεργείται μόνο η μηδική ( MEDICAGO SATIVA), από την οποία μόνο όταν αφήνεται για σποροπαραγωγή οι μέλισσες παίρνουν αρκετό και καλής ποιότητας μέλι, πέρα από τον Ιούλιο.

Διαβάστε περισσότερα "ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΑ ΦΥΤΑ"